Bewustzijn,  Leven

Lijstje

Ik prijs mezelf gelukkig dat mijn weken minder druk zijn dan de drukte die ik er zelf van maak. Waar de tijd naartoe gaat, is voor mij altijd een raadsel. Als onrustige dromer en notoire zelfsaboteur wíl ik veel en voer ik een stuk minder uit. Ik hoop altijd op zeeën van tijd om mezelf helemaal onder te dompelen in relaxtheid. Fijn in het hoekje van de bank, kleedje op schoot, goed boek, kopje thee, je hebt er vast wel een idee bij. Dat moment, dat heerlijke rustige gevoel, daar komt bij mij geen zak van terecht. Ik moet plassen, het kleedje kriebelt, ik kan niet bij mijn thee, de muziek staat te hard, te zacht, er komt een appje binnen, ik weet niet wat ik moet schrijven, ik heb dezelfde pagina al tien keer gelezen, dit hoofdstuk is saai en Hare Koninklijke Hoogheid is inmiddels op een onmogelijke manier op mij neergestreken of voorziet de kamer van versiering in de vorm van een haarbal. (Die haarbal is natuurlijk gewoon dikke pech.)

Ik ben dan geneigd te denken dat dit niet het moment is om tijd voor mezelf te nemen. Er is nog zoveel te doen. Beter nog, om met een bepaalde mate van spiritueel geneuzel te zeggen:,, Ik bevind me niet in het moment.” Dat is ook meteen het probleem, de oorzaak van de onrust. Ik sta nog ‘aan’. Terwijl ik hier nu zit, moet ik straks nog eten koken, morgen stofzuigen en overmorgen naar de fysiotherapie. Overal in mijn hoofd spoken dingen die nog op het programma staan. En dingen die ik nog moet doen, geven mij de kriebels. Uiteindelijk kan ik natuurlijk zo wel bezig blijven, er is altijd wel iets te doen óf te vergeten.

Ik heb het geprobeerd hoor, zoveel mogelijk taken naar voren halen zodat er zo min mogelijk losse eindjes over blijven. Maar het bleek niet praktisch en verhielp ook de onrust niet.

De onrust bleek zelfs toe te nemen naarmate ik meer vrije tijd had. Hoe kon dat?

Het antwoord was minder ver te zoeken dan ik dacht. Ik vaar namelijk erg wel bij een bepaalde mate van structuur. Op een drukke dag zijn er dingen die ik moet doen, afspraken die vast staan en in de tijd daartussen doe ik dan wat nog moet gebeuren. Op het moment dat die kaders er niet zijn, maak ik ze ook niet. Ik laat in het midden wat ik ga doen en wanneer ik dat ga doen. Doordat ik in mijn hoofd geen duidelijk overzicht heb van wat er nog op het programma staat en wat ik al gedaan heb, houdt dat me onbewust bezig.

Als ik het druk heb, maak ik van dag tot dag een overzicht van de dingen die ik nog moet doen. Een to-dolijst van de meest basale soort. Dit is mijn stok achter de deur voor als ik het even niet meer weet. Het zorgt ervoor dat ik kan parkeren wat er nu niet toe doet en dat ik niet vergeet wat er wel toe doet. Het helpt mij er ook aan herinneren dat ik bijvoorbeeld nog iets voor mezelf moet doen, gewoon omdat dat goed voor mij is.

Op drukke dagen zorgt mijn lijstje dus voor overzicht en op rustige dagen voor structuur. Het helpt voor mij op rustige dagen, als ik mezelf onrustig voel, om met terugwerkende kracht een lijstje te maken voor die dag. Daar schrijf ik alle dingen op, ook als ik ze al gedaan heb. Soms denk ik namelijk dat ik de hele dag niets doe, maar als ik dan terug kijk naar de vinkjes op mijn lijstje dan blijkt dat vaak wel mee te vallen.

Ik probeer bij het maken van mijn lijstje wel een soort van volgorde aan te houden. Dingen die ik vroeg op de dag wil/moet doen, schrijf ik aan het begin van mijn lijstje, ontspanning aan het eind en afspraken die vast staan zet ik er op volgorde tussen. De truc voor mij is om per dag, één, kort en krachtig, met de hand geschreven lijstje te hebben. Gedurende de dag kan ik dat lijstje uitbreiden en inkorten, maar wat echt moet gebeuren dat doe ik. Het helpt voor mij ook om juist de taken die ik niet wil doen op te schrijven. Als de taak op papier staat, dwing ik mezelf namelijk om het uit te voeren, hoe erg ik er ook tegenop zie.

Er zijn verschillende soorten lijstjes en principes om vanuit te werken. Er is redelijk wat wetenschappelijk onderzoek gedaan naar de zin en onzin van lijstjes. Natuurlijk is het persoonlijk of je het wel of niet prettig vindt om je taken bij te houden, maar als je zo nu en dan een bepaalde mate van onrust ervaart, wil ik je zeker aanraden om het eens te proberen. In dit geval geldt: ‘baat het niet, dan schaadt het niet’.

Wil je tips over hoe jij het best een lijstje kan maken? Stuur me een berichtje via het contactformulier en dan kunnen we samen even kijken wat het best bij jou past.

Liefs,

Sharon

2 Reacties

  • Yvonne van Rixoort

    Hoi hoi ik lees een “druk” hoofdje😉.
    Ik herken dit, zou het erfelijk zijn? Zoveel “to do” bij mij niet op een lijstje maar in mn hoofd. Wat ik niet zie is er niet denk ik dan dus toch geen zin is dan bij mij zeer makkelijk gewist.
    Succes vandaag maak er een fijne dag van lieverd 💕

  • Kim

    Hey Sharon, dit herken ik maar al te goed. Ik maak ook lijstjes op de momenten als ik het druk heb. Toen ik nog bij de v&d werkte, jaja we worden oud, had ik vaak dat tijdens het werken mijn hoofd vol zat met “moetjes” voor school. Dan schreef ik dat allemaal op en stopte het in mijn colbertjasje voor als ik thuis was, maar mijn hoofd was die middag/avond wel helemaal leeg en kon ik mezelf storten op het werk. Je blog is echt leuk om te lezen. Liefs

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *