Leven

Belonen

Soms is het goed om jezelf even een schouderklopje te geven. Om even stil te staan bij iets dat je gedaan of gelaten hebt of gewoon omdat je bent gekomen tot waar je nu bent.

Ik begon met het schrijven van deze blog nadat ik was gestart met een ander item. Het andere verhaal was erg gericht op wensen, verlangen en angst. In de eerste alinea raakte ik al compleet in zeikmodus. Ik merkte dat ik jaloers ben op mensen die in mijn ogen al zijn, waar ik ooit nog hoop te komen. Niet omdat zij in mijn ogen het perfecte leven leiden, maar omdat zij de weggetjes die ik zo spannend vind al hebben bewandeld.

De jaloezie en de negativiteit die voortvloeiden uit het ‘ik wil, ik wil, ik wil’ voelden als een straf. Het gaf me het gevoel niet goed genoeg te zijn voor mijn omgeving, het leverde me niets op en mijn motivatie verdween als sneeuw voor de zon. Tijd om even stil te staan. Dat lucht op. Straffen kost bergen energie. Ik heb een beloning verdiend.

Het nieuwe onderwerp: belonen. Ik startte, schreef een paar regels en sloeg dicht.

Eerste reactie? Laten we zeggen dat ik wel eens iets milder mag zijn naar mezelf toe.

Tweede reactie? We gingen belonen en niet straffen.

Het was goed dat ik was begonnen met schrijven, ook al lukte het niet meteen. Ik wilde iets positiefs doen voor mezelf. Een kleine beloning omdat ik wel de stap had gezet.

Zie je wel eens die mensen, die dan op een bankje in de zon zitten, in een park of bos? Ze zitten dan vaak te lezen of gewoon lekker te zitten. Naast die mensen staat dan vaak een fiets en dan denk ik altijd:,, Ben je nou echt speciaal hierheen komen fietsen om hier te gaan zitten?” Het ziet er altijd super ontspannen uit, maar ik begrijp het niet. Toch moet het iets hebben, anders zaten ze daar niet.

Mijn beloning, was precies dat. Ik liep, met mijn pen en notitieboekje, naar de Kralingse Plas en ik ben daar gaan zitten. Onderweg vroeg ik me nog af hoe het zou zijn, of ik er misschien te hoge verwachtingen van had, misschien was daar zitten te zitten wel helemaal niets voor mij.

Het voelde zoals ik dacht dat het zou voelen, ontspannen en vrij. Het kabbelende water, de wind, het zonnetje op mijn armen en in mijn gezicht. De woorden kwamen vanzelf. Ik was echt ontzettend blij met mijn beloning.

Waterfles, Blond Amsterdam

En kijk, ik hoef echt geen applaus als ik een keer de strijk heb gedaan, want dat voldane gevoel dat het klaar is, is het meer dan waard. En als je een gezonder lichaam wilt, is gewichtsverlies je beloning en is troep naar binnen gooien in de vorm van fastfood alleen maar een middelvinger naar je gezonde levensstijl. Die hamburger moet je eten als je daar een keer trek in hebt, maar niet als beloning omdat je zo lekker bezig bent. In dat geval is misschien een hippe waterfles leuk.

Als ik op dinsdag vrij ben, dan rommel ik in alle vroegte in huis en daarna ga ik naar de sportschool. Even de energie verversen. Cardio en krachttraining, heerlijk. Mijn armspieren zijn om te janken en daar heeft de fysiotherapeut oefeningen voor gegeven. Armspieren vind ik niet leuk om te trainen dus wissel ik ze af met beenspieren, die train ik wel graag.

Het zit hem in de kleine dingen. Het even stilstaan en bewust tijd voor jezelf inroosteren. Geef jezelf eens een presentje. Google eens en kijk hoe je jezelf het best een manicure kan geven, weet ik veel. Maak een wandeling, ga naar de schoonheidsspecialist…

En jij, beloon jij jezelf wel eens en hoe dan?

Liefs,

Sharon

Over de schoonheidsspecialist gesproken… Ik ga eens kijken of er aan mij nog wat te redden valt. Dat heb ik wel verdiend.

2 Reacties

  • Charlie

    Hey Sharon, ik vind het altijd leuk om jouw stukjes te lezen. Bewust belonen doe ik niet, onbewust gun ik mezelf dagelijks wel een privilege. Ik zat door jouw verhaal wel na te denken: heb ik mezelf beloond na het halen van mijn Havo? Er is een feestje geweest en de “beloning” was dat ik op kamers ging en gelijk door met mijn leven en avontuur. Onbewust dus, maar bewust ben ik nog niet zo gewend. Je hebt me hierover wel aan het denken gezet, het beloningssysteem is het tegengestelde vanwaar ik mee ben opgegroeid.

    • Sharon

      Hey Charlie,
      Fijn om te lezen dat je mijn stukjes leuk vindt :-).
      Ik merk zelf dat ik mezelf de laatste jaren steeds bewuster beloon voor wat ik goed doe, omdat ik nogal snel kritisch en negatief kan zijn naar mezelf toe als er dingen minder goed gaan. Door bewuster te belonen voel ik me blijer met wat ik bereikt heb en lijkt het negatieve stemmetje wat minder te worden omdat ik duidelijker zie dat er ook veel goed gaat. Het is iets dat me echt goed doet. Probeer het eens uit, zou ik zeggen.
      Liefs,
      Sharon

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *