Leven

Lichtpuntjes

In de verte hoor ik mijn wekker afgaan. De nacht was veel te snel voorbij. Slaperig zet ik mijn tweede wekker nog vijf minuten vooruit en hoop ik dat de mini’s niet ‘aan’ gaan voor mijn tweede wekker gaat. Ik draai me nog een keer om en voel dat ik nog uren zou kunnen slapen…

Hoewel ik meestal een vrolijke uitstraling en een blij hart heb, werkt mijn hoofd niet altijd mee.

Midden oktober begonnen de ochtenden al zwaarder te worden, maar nu trekt het gewicht ook door in mijn dag. Overdag voel ik me vermoeid en daardoor voel ik me zwaar en ben ik kwetsbaarder voor negatieve gedachten. Ik weet dat ik met mijn verbeterde leefgewoontes de tijd wat heb kunnen rekken, maar nu is het toch tijd om mijn ogen wat extra kunstmatig daglicht te gaan voeren. Twee lange weken, extra vroeg uit bed om na het wakker worden een half uur in een lamp te gaan zitten staren. Ik lijk wel gek, maar het helpt en ik voel me beter. Onbedoeld zit er nog een voordeel aan de lichttherapie. Iedere dag begin ik met een half uurtje me-time. Ik gun mezelf de tijd om rustig mijn dag door te nemen, te dagdromen en te denken aan leuke dingen. Op een dag als vandaag, waarop het zonnetje dan ook nog gaat schijnen, kan ik mezelf bewust een extra rondje wandelen cadeau doen, want zonlicht maakt blij.

De dagen worden korter en de blaadjes verkleuren aan de bomen voordat ze naar beneden dwarrelen. Dit jaar is alles anders, maar er is toch ook zoveel hetzelfde. En ondanks dat mijn hoofd gemiddeld twee keer per jaar wat zwaarder is, waaronder in de herfst, kijk ik ieder jaar zo uit naar deze tijd. Het is de tijd van de lichtjes; lichtjes in de winkels, lichtjes in de stad en kaarsjes in huis.

Ik hou van lichtjes, ondanks alle negativiteit die er op dit moment overal heerst, kijk ik uit naar deze tijd. Het maakt me warm vanbinnen en brengt me naar fijne herinneringen in allerlei geuren en kleuren. Tradities: het zetten van mijn schoen naast de verwarming, de pepernoten die door de gang vliegen na het gebons op de deur, het uitzakken van de boom in de woonkamer en het gezamenlijk versieren. Dat ene lampje in de in serie geschakelde sliert dat het laat afweten en het helse karwei om dat te vinden. En tradities veranderen, tradities groeien mee met de mens, met de tijd, ook dat verandert niet. Toch blijven ze in de kern altijd hetzelfde. Het gaat allemaal om samen zijn en dankbaarheid.

Als je los laat, heb je twee handen vrij.

Liefs,
Sharon

2 Reacties

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *