Leven

Beste wensen

Ik hoor je al denken ‘Dit meen je niet’, maar jawel daar komt ‘ie dan: Gelukkig nieuwjaar!

Of ik onder een steen heb gelegen? Nee hoor. Iedere dag is een nieuwe dag en kan dus ook de start zijn van een nieuw jaar. Het ligt er maar net aan wanneer je begint met tellen en dat geldt eigenlijk voor alles. Ben je niet tevreden of heb je iets verkloot? Dan begin je opnieuw, nu, in dit moment. De situatie is nu dan wel anders, want een man stapt immers nooit twee keer in dezelfde rivier, maar je kan nu het roer spontaan omgooien en iets positiefs doen of denken. Prachtig toch?

Vandaag is het andersomdag. Niet op alle vlakken hoor, want daarvoor ben ik te veel een gewoontedier. Ik ben al opgestaan, gedoucht, heb het huis al op orde, gewandeld, boodschappen gedaan en mijn bananenbrood haal ik net uit de oven. Een typische ochtend op mijn vrije dag.

welkom bij de club

Nee, vandaag heb ik het studeren en het schrijven van mijn blog omgedraaid en ik kan je vertellen, dat werkt een stuk beter dan de afgelopen vier weken. Voor de verandering ben ik ook mijn blog eens begonnen met wat wijsheid, in plaats van dat ik ermee eindig als een of andere juf met een wijzend vingertje. Sterker nog, ik had een thema voor mijn blog bedacht en dat bewaar ik lekker tot volgende week. In plaats daarvan vertel ik jullie over mijn ‘januari’. Het warme bad en het wennen aan een nieuw ritme.

Ik ben niet de persoon die op 1 januari uit de kast komt met de boodschap ‘New year, new me!’ In november 2013, toen mijn vorige relatie eindigde, toen ontstond er een soort van ‘new me’ en dat bleek eigenlijk (bij nader inzien) de ‘real me’. Was dat feest en vuurwerk? Nee, dat was verschrikkelijk hard werken in mijn hoofd, maar daar had ik wel de ruimte en vrijheid voor.

Dus 1 januari 2021, nieuwe dag, nieuw jaar in de gebruikelijke telling, zelfde ik (alleen wel met een verschrikkelijke kater). Per 1 januari veranderde er wel wat voor mij. Mijn werk in de flexpool verruilde ik voor werken vanuit een vaste locatie, met vaste werkdagen en een uitbreiding van mijn contract met 4 uur. Waar ik normaal verspreid over 4 dagen 24 uur werkte en dinsdag mijn vrije dag was, ging ik ineens maandag, dinsdag en woensdag de hele dag werken en vrijdag nog een ochtend. Als kers op de taart veranderde ook mijn aanstelling naar ‘vast’. Alle zogenaamde onzekerheid was ineens uit handen.

Beide locaties waren bij mij goed bekend, evenals mijn collega’s en ik verheugde me erop om deel te uit gaan maken van beide teams. Wat mij echt verraste en ontroerde, was het verschrikkelijk warme welkom dat ik kreeg en alle enorm positieve reacties op mijn aansluiting bij de teams.

me vs. me, unhappy vs. happy

En even ging ik terug naar toen ik jonger was, altijd als laatste gekozen bij gym, mezelf altijd het buitenbeetje voelend, het idee hebbende dat niemand met mij wilde samenwerken, dat ik minder was dan de rest, de fatso van de groep, dat altijd etende, verdrietige meisje dat zichzelf nog minder waard voelde dan dat ze dacht dat de rest al vond. (Zo, dat doet zeer als je het opschrijft.)

Het was zo fijn hoe ik werd ontvangen, dat het heel veel van de pijn die ik net opschrijf goed heeft gemaakt en me ook heeft doen inzien hoeveel ik zelf veranderd ben. Ik geloof mijn oude gedachten niet meer, dat is enorm veranderd sinds de ‘real me’ ooit besloot dat de weg die je neemt niet uitmaakt, als je maar geniet van de wandeling.

Dat enorm warme bad, was dus echt fantastisch. Maar zoals jullie zelf vast ook wel weten kost verandering ook energie en energie is voor mij altijd iets waarvan ik minder heb dan ik denk. Dus als ik dan op 1 januari mijn jaarplannen al een beetje uitgedacht heb, volle bak in een nieuw ritme vlieg, mijn blog bij wil houden, mijn voedingspatroon weer op orde wil brengen, wil studeren, hardlopen, nieuwe mensen ontmoeten, boeken lezen en mezelf verder ontwikkelen, dan is op dag 4 van week 1, de batterij bijna leeg. Daar kan geen handrem tegenop. Het aanwennen van een nieuw ritme duurt gemiddeld 3 weken en na 1,5 week was ik dus gefrustreerd want ‘ik wil, ik wil, ik wil’ en ‘ik moet, moet, moet’. Wat ik dus echt moest, was keuzes gaan maken. Wat wil ik én geeft mij energie? Wat geeft mij rust en helpt mij groeien? Ik koos ervoor om het hardlopen en mijn studie te onderhouden en zo nu en dan lekker een ommetje te maken. Van de blog word ik blij, maar soms ook onrustig als ik even geen inspiratie heb. En dat is dus de reden dat ik 4 weken van de aardbodem verdwenen was.

Maar, genoeg over mijn januari. Hoe was die van jullie? Hebben jullie nog bijzondere dingen gedaan of meegemaakt?

En voor ik het vergeet, ik wens je de beste wensen voor nu, straks, morgen, overmorgen, volgende week, volgende maand en op ieder ander moment dat jij de beste wensen nodig hebt.

Liefs,

Sharon

Eén reactie

  • Nicole

    Hoi Sharon,

    Wat heb jij een mooie blog geschreven! En wat fijn dat je zo verwelkomt bent op je werk. Voor jou ook elke dag een gelukkig nieuw jaar💕

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *